MiG-19S

Mikojan-Gurevič MiG-19, proizveden početkom pedesetih godina prošlog veka, bio je prvi serijski proizveden nadzvučni lovački avion. Iskustvo stečeno prilikom projektovanja i primene novih tehnologija na ovom avionu značajno je pomoglo konstruktorima u izradi narednih verzija aviona MiG. Serijski model MiG-19 nosio je oznaku SM. Prototip SM-9/1, koji je prvi put poleteo 5. januara 1954. godine, poslužio je kao direktan uzor za serijski MiG-19. Taj avion još uvek nije imao pokretni horizontalni stabilizator (tzv. „leteći rep”), pa su avioni MiG-19 iz prve serije imali klasičnu konstrukciju repnih površina. Letna ispitivanja aviona MiG-19 sa pokretnim horizontalnim stabilizatorom nastavljena su tokom 1955. godine. Ubrzo nakon toga počela je serijska proizvodnja aviona MiG-19S, nastalog na osnovu prototipa SM-9/3. Iz njega su proizašle različite varijante aviona: visokovisinski lovac MiG-19SV (proizveden 1956. godine), izviđački avion MiG-19R, kao i manja serija aviona MiG-19SF koji su dostizali brzinu od 1560 km/h. Drugu razvojnu liniju činili su avioni izrađeni na bazi prototipa SM-7, opremljeni radarskim sistemom RP-5. Razvijeni su novi presretači: prototip SM-7/2 prerastao je u avion MiG-19P, nakon čega su izrađeni modeli MiG-19PF i MiG-19PG sa sistemom „Horizont-1” (koji je služio za navođenje aviona na cilj prema instrukcijama zemaljskog komandnog mesta). U manjoj seriji proizveden je i avion MiG-19PU sa dodatnim raketnim potisnicima. Prototip SM-7/2M, opremljen radarom RP-2U i naoružan sa četiri vođene rakete RS-2U (K-5), ušao je u proizvodnju pod oznakom MiG-19PM. Jedna od varijanti aviona MiG-19PM bila je opremljena telemetrijskim sistemom „Lazur” (oznaka MiG-19PML). Avioni MiG-19 korišćeni su u zemljama Varšavskog pakta: SSSR-u, Bugarskoj, Čehoslovačkoj, Istočnoj Nemačkoj, Poljskoj, Rumuniji i Mađarskoj, kao i u Kini, Egiptu, Indoneziji, Iraku, Pakistanu, Siriji i na Kubi. Proizvodnja aviona pokrenuta je u Čehoslovačkoj (MiG-19S pod oznakom S-105) i u Kini, gde su se avioni prvobitno proizvodili po licenci pod oznakom J-6, a kasnije su na toj osnovi razvijene i sopstvene konstrukcije. Tehnički podaci: dužina 12,54 m, raspon krila 9 m, visina 3,9 m, maksimalna brzina 1455 km/h, brzina penjanja 180 m/s, maksimalni dolet 1390 km, maksimalni plafon leta 17.500 m; naoružanje: stalno – tri topa NR-30 kalibra 30 mm; podvesno – najčešće četiri rakete vazduh-vazduh tipa „Vimpel K-13”.

Variants:

Prototype designations

• I-360

Military designations

• MiG-19
• MiG-19S
• MiG-19SF
• MiG-19SV
• MiG-19SVK
• MiG-19SU
• MiG-19P
• MiG-19PG
• MiG-19PL
• MiG-19PM
• MiG-19PM
• MiG-19PML
• MiG-19PU
• MiG-19R
• MiG-19M
• SL-19

Izvor WIKIPEDIA: https://en.wikipedia.org/wiki/Mikoyan-Gurevich_MiG-19